Czy na kierowniku jednostki sektora finansów publicznych ciąży obowiązek poinformowania Ministra Finansów oraz audytora wewnętrznego o podjętych działaniach w celu usunięcia uchybień stwierdzonych w toku przeprowadzonego audytu, jeżeli działania te, choć były właściwe, nie przyniosły oczekiwanego skutku?
Na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 279, poz. 2104, z późn. zm.), jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania sprawozdania z przeprowadzenia audytu wewnętrznego nie zostaną podjęte działania mające na celu usunięcie uchybień, kierownik jednostki informuje o tym Ministra Finansów oraz audytora wewnętrznego, przedstawiając na powyższą okoliczność stosowne uzasadnienie.
Wynikający z normatywnej treści powołanego przepisu bezwzględny nakaz (obowiązek) przekazania informacji wraz uzasadnieniem ma swoje źródło w precyzyjnie określonym stanie faktycznym, a mianowicie odstąpieniu od podjęcia w przewidzianym terminie działań służących eliminowaniu nieprawidłowości stwierdzonych w wyniku przeprowadzonego audytu wewnętrznego. Hipoteza analizowanej normy prawnej nie obejmuje innej niż wskazana wyżej okoliczności, której wystąpienie implikuje wspomniany obowiązek. Oznacza to, że kierownik jednostki nie musi informować Ministra Finansów oraz audytora wewnętrznego o podjętych działaniach interwencyjnych, które, choć były właściwe, okazały się nieskuteczne. Gdyby bowiem ustawodawca chciał odnieść obowiązek przekazania informacji do przypadków, w których działania podjęte w związku z uchybieniami nie przyniosły oczekiwanego rezultatu, wówczas dałby temu wyraz wprost, nadając inne brzmienie art. 56 ust. 3.
Na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 279, poz. 2104, z późn. zm.), jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania sprawozdania z przeprowadzenia audytu wewnętrznego nie zostaną podjęte działania mające na celu usunięcie uchybień, kierownik jednostki informuje o tym Ministra Finansów oraz audytora wewnętrznego, przedstawiając na powyższą okoliczność stosowne uzasadnienie.
Wynikający z normatywnej treści powołanego przepisu bezwzględny nakaz (obowiązek) przekazania informacji wraz uzasadnieniem ma swoje źródło w precyzyjnie określonym stanie faktycznym, a mianowicie odstąpieniu od podjęcia w przewidzianym terminie działań służących eliminowaniu nieprawidłowości stwierdzonych w wyniku przeprowadzonego audytu wewnętrznego. Hipoteza analizowanej normy prawnej nie obejmuje innej niż wskazana wyżej okoliczności, której wystąpienie implikuje wspomniany obowiązek. Oznacza to, że kierownik jednostki nie musi informować Ministra Finansów oraz audytora wewnętrznego o podjętych działaniach interwencyjnych, które, choć były właściwe, okazały się nieskuteczne. Gdyby bowiem ustawodawca chciał odnieść obowiązek przekazania informacji do przypadków, w których działania podjęte w związku z uchybieniami nie przyniosły oczekiwanego rezultatu, wówczas dałby temu wyraz wprost, nadając inne brzmienie art. 56 ust. 3.
